De film van je leven.

Wandeling lippelo bos

Kan je je kind ook dankbaar zijn dat het ziek is?

Wat een kansen krijg je dan opeens... Kijken naar je eigen verwachtingen, al je plannen voor die dag. En ze loslaten. Kijken naar wat er nodig is. Nu. Voor ik het weet sta ik buiten de banden van wandelkar op te pompen en zijn we vertrokken voor een lange wandeling. Het licht in het bos is magisch, een eekhoorn houdt ons nauwlettend in de gaten, het lichtspel en schaduwspel op de grond. Ik vertraag en beleef elk moment. De gedachtentrein in mijn hoofd wordt onderbroken door al het moois dat ik zie, voel, hoor en ruik rond mij.

Stoppen en kijken, stoppen en kijken. We houden halt bij een oude molen waar een beek langsloopt. We delen een appel en genieten van elkaar.

In stilte. Alleen het geruststellende geluid van het klaterende water.

's Avonds in bed speel ik de film van de dag nog eens af en besef ik wat een mooi moederdag geschenk dit is. Dank je Ana.

RECENTE POSTS: